ERP’nin tarihi 100 yıldan fazla sürüyor. 1913 yılında, mühendis Ford Whitman Harris, üretim planlaması için kağıt tabanlı bir üretim sistemi olan ekonomik sipariş miktarı (EOQ) modeli olarak bilinen şeyi geliştirdi. On yıllardır EOQ, üretim standardıydı. Toolmaker Black ve Decker, 1964’te oyunu, EOQ konseptlerini bir ana bilgisayarla birleştiren bir malzeme gereksinimi planlama (MRP) çözümünü benimseyen ilk şirket olduğunda değişti.
MRP, üretim kaynakları planlaması (MRP II adı verilen) 1983’te geliştirilinceye kadar üretim standardı olarak kaldı. MRP II, anahtar yazılım mimari bileşeni ve satın alma, malzeme listesi, zamanlama ve sözleşme yönetimi dahil olmak üzere entegre çekirdek üretim bileşenleri olarak modülleri öne çıkardı. İlk kez, farklı üretim görevleri ortak bir sisteme entegre edildi. MRP II ayrıca, kuruluşların daha iyi üretim planlaması, azaltılmış envanter ve daha az atık (hurda) ile işletme verilerinin paylaşılması ve entegre edilmesi ve operasyonel verimliliğin artırılması için kurumların yazılımdan nasıl yararlanabileceğine dair ikna edici bir vizyon sunmuştur.
Bilgisayar teknolojisi 1970’ler ve 1980’ler boyunca geliştikçe, MRP II’ye benzer kavramlar, finans, müşteri ilişkileri yönetimi ve insan kaynakları verileri dahil, üretimin ötesinde iş faaliyetlerini yürütmek için geliştirilmiştir. 1990 yılına gelindiğinde, teknoloji analistleri bu yeni işletme yönetimi yazılımı kategorisine bir isim verdiler — kurumsal kaynak planlaması.
1990’lardan yirmi birinci yüzyılın başına kadar, ERP benimsenmesi hızla büyüdü, çünkü daha fazla kuruluş temel iş süreçlerini kolaylaştırmak ve veri görünürlüğünü geliştirmek için ERP’ye güveniyordu. Aynı zamanda, ERP sistemlerinin uygulanmasının maliyeti tırmanmaya başladı. Sadece şirket içi donanım ve yazılım pahalı sermaye yatırımları değil, kurumsal ERP sistemleri genellikle özel kodlama, danışman ve eğitim maliyetlerini de gerektiriyordu.
Bu arada, ERP yazılımı teknolojisi, gömülü analizler gibi yeni özellikler ve işlevselliklerle interneti kucaklamaya evrildi. Zaman geçtikçe, birçok kuruluş şirket içi ERP sistemlerinin modern güvenlik taleplerine veya akıllı telefonlar gibi yeni teknolojilere ayak uyduramadığını keşfetti.
ERP için bulutu — veya bir hizmet olarak yazılım (SaaS) dağıtım modeli) girin. ERP yazılımı “bulutta” olduğunda, bunun sadece bir şirketin yerine bir uzak sunucu ağında tutulduğu anlamına gelir. Bulut, ERP için hem operasyonel giderleri (OpEx) hem de sermaye harcamalarını (CapEx) azaltan daha ekonomik bir alternatif sunuyor çünkü şirketlerin yazılım ve donanım satın almaları veya ek BT personeli almaları gereğini ortadan kaldırıyor. Destekleyecek maliyetli altyapı olmadan, kaynaklara büyüme fırsatlarına yatırım yapılabilir. Çalışanlar, odaklarını BT’yi daha fazla katma değerli görevlere geçirmekten alıkoyabilir.
